از سوي ديگر براين باورم كه از نظر كفايت سرمايه و مقررات احتياطي و كنترل‌هاي داخلي، بانك‌هاي ايراني نسبت به بانك‌هاي بين‌المللي از استانداردهاي بسيار پايين‌تري برخوردار هستند. همين موضوع مي‌تواند در ايجاد همكاري دوجانبه بين بانك‌ها چالش‌برانگيز باشد و همكاري‌ها را با سختي مواجه كند. 

اين درحالي است كه در سال‌هاي قبل از وضع تحريم‌هاي بين‌المللي، به‌دليل تداوم ارتباط دوجانبه بانك‌هاي ايراني با خارجي‌ها اين نواقص كمتر ديده مي‌شد. 

اما در شرايط فعلي و باتوجه به اينكه بالاخره بعد از سال‌ها قرار است كه ارتباط دوباره ازسرگرفته شود و در اين ميان قراردادها و روابط جديد دوباره تدوين شود به احتمال بسيار زياد بانك‌هاي خارجي از ما تقاضاها و درخواست‌هاي مطابق با استانداردهاي جهاني خواهند كرد. بايد بپذيريم كه خدمات بانك‌هاي ايراني در سطح جهاني نيست و هنوز هم پيش‌نيازهاي كافي براي ايجاد روابط دوجانبه با چاشني استانداردهاي جهاني وجود ندارد.

قاعدتا براي گذر از اين مسير بايد پيش‌نيازها فراهم باشد. ايجاد ارتباط، عقد قراردادهاي كارگزاري و دوجانبه در صورتي كه پيش‌نيازهاي لازم نباشد به راحتي امكان‌پذير نخواهد بود.

علي سنگينيان

رييس كميسيون پول و سرمايه اتاق تهران

 

لینک یادداشت